سیاه ِ سفید .... سفید ِ سیاه ....

از وقتی بینایی َ ش کور شده ، کتابها را سپرد و گفت . . . خواندنی نیستند . . . نگاهم سوخت

اهل بریل هم نیستــــــ . . .و بی خبر از سفیدی ِ جوهر ِ قلم ش. . . چیزی نمی گویم

حالا که دوباره از پله ها پایین آمدم . . . می بینم نشسته پشت ِ میز . . . کتاب ی روبرویش . . . سر ِ تنهایی َ ش گرم .... چشم تر، که می شوم ، حتا هرزه گی ِ نگاهم را می بینم. . . تمام برگ ها سفیدند ! سفید ها را می خواند !

+ فوق را از فرط ِ خسته گی نوشتم...

/ 2 نظر / 41 بازدید
هْو ...

سفید هـا را خواندن محضری بهتر است .. آدمـ خودش می بافد ..

مریم

مراقب گرمای دلت باش تاکاری که زمستان با زمین کرد زندگی بادلت نکند[لبخند]