سیاه ِ سفید .... سفید ِ سیاه ....

از وقتی بینایی َ ش کور شده ، کتابها را سپرد و گفت . . . خواندنی نیستند . . . نگاهم سوخت

اهل بریل هم نیستــــــ . . .و بی خبر از سفیدی ِ جوهر ِ قلم ش. . . چیزی نمی گویم

حالا که دوباره از پله ها پایین آمدم . . . می بینم نشسته پشت ِ میز . . . کتاب ی روبرویش . . . سر ِ تنهایی َ ش گرم .... چشم تر، که می شوم ، حتا هرزه گی ِ نگاهم را می بینم. . . تمام برگ ها سفیدند ! سفید ها را می خواند !

+ فوق را از فرط ِ خسته گی نوشتم...

/ 2 نظر / 141 بازدید
هْو ...

سفید هـا را خواندن محضری بهتر است .. آدمـ خودش می بافد ..

مریم

مراقب گرمای دلت باش تاکاری که زمستان با زمین کرد زندگی بادلت نکند[لبخند]